«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ابن عمرو اسدی. مکنی به ابی ملعب(1). صحابی و به کنیت خود معروف است. ابن ماکولا، به تبعیت مرزبانی و ابن قانع و ابن منده و گروهی دیگر او را عرفطه بن نضله گفته اند و عسقلانی نیز گوید که حارث باین نام مشهورتر است. و مادر پدر او از وی نقل کند که ابومکعت گفت بخدمت پیغمبر (ص) رسیدم و این شعرها را بخواندم: یقول ابومکعت صادقاً علیک السلام اباالقاسم سلام الاله و ریحانه و روح المصلین والصائم. حضرت فرمود: «یا ابامکعت علیک السلام تحیه المولی». ابن قانع از طریق سلیمان بن عبدالعزیزبن ثابت آرد که حارث با وفد بنی اسد آهنگ تشرّف خدمت پیغمبر (ص) کرد و چون بخدمت آن حضرت رسید دو بیت شعر خود بخواند. حضرت فرمود: «و علیک السلام». ابونعیم نیز آن را چنین اخراج کرده است. رجوع به کتاب الاصابه چ مصر سنهء 1323 ج 1 ص 299 و ج 4 ص 236 و ج 7 ص 179 و 180 شود. (1) - در نام و نام پدر و کنیت او اختلاف است. صاحب کتاب الاصابه درجای دیگر نیز نام او را حارث و نام پدر وی را عمرو و کنیت او را «ابوملعب» آورده است و گوید او را عرفطه بن نضله نیز گویند و در ترجمهء عرفطه بن نضله آرد: نام ونسب وی را «حارث بن ثعلبه بن عمروبن الاشتربن ثعلبه بن جحون بن فقعس» هم گفته اند و دراین جا کنیت او را «ابومکعت» و در جای دیگر «ابومکعب» گوید و چون در آن جای که او را «ابومکعت» آورده است شکل و ضبط کلمه را ذکر کرده چنان می نماید که کنیت وی «ابومکعت» باشد نه «ابوملعب و ابومکعب».