«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) (یا ابوسعید رافع و یا اوس) ابن المُعَلّی بن نفیع بن المُعَلّی بن لوذان بن خالدبن زیدبن ثعلبه الزرقی الانصاری. بقول صاحب امتاع الاسماع، یکی از دو تن است که پس از تحویل قبله از بیت المقدس بکعبه، نخستین بار بسوی آن نماز گزاردند. رجوع به امتاع الاسماع مقریزی ص 59 شود.