حارث

«لغت نامه دهخدا»

[رِ] (اِخ) حَرّاب. رجوع به حارث بن معاویه بن ثور شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر