حارضه

«لغت نامه دهخدا»

[رِ ضَ] (ع ص) تأنیث حارض. || زن بیمار برجای مانده و مشرف بر مرگ. || گداخته جسم.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر