حاره

«لغت نامه دهخدا»

[رْ رَ] (ع ص) نعت فاعلی، تأنیث حارّ. || (اِ) خردل فارسی. || (ص) ادویهء حارّه؛ دواهای گرم مزاج و غالباً از ادویهء حارّ؛ ابازیر اراده کنند. || امراض حاره؛ بیماریهای گرم. || بلاد حاره؛ ممالک گرمسیر. || منطقهء حارهء؛ منطقهء گرم(1).
(1) - Zone torride.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر