حاصه

«لغت نامه دهخدا»

[حاصْ صَ] (ع اِ) علّتی که موی سر بریزاند. داءالثعلب. || (ص) بینهم رحمٌ حاصه؛ ای محصوصه، او ذات حصّ. (منتهی الارب). مقطوعه و بریده که دیگربار نپیوندد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر