«لغت نامه دهخدا»
[ضِ جَ] (حامص مرکب)بدون اندیشه جواب دادن. زود پاسخ دادن. بدون اندیشه پاسخ دادن. چگونگی و حالت حاضرجواب : و ابوالاسود معروف است به حاضرجوابی. (تفسیر ابوالفتوح رازی). بیاران گفت کز خاکی و آبی ندیدم کس بدین حاضرجوابی.نظامی.