حاطوره

«لغت نامه دهخدا»

[رَ] (ع ص) سیف حاطوره؛ شمشیر برنده. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر