«لغت نامه دهخدا»
[فِ] (ع ص، اِ) نعت فاعلی از حفد و حفود و حفدان. || نواسهء پسرینه. (مهذب الاسماء). نژاد پسرینه. نواده. نبیره. فرزندزاده. (غیاث از کنز). دخترزاده. || داماد. (غیاث) (کنزاللغات). || پدرزن. || برادرزن. || یار. یاریگر. دوست. (غیاث) (کنزاللغات). || خدمتکار. (غیاث). در خدمت شتابنده. نیکوخدمت. ج، احفاد، حفده، حوافد.