«لغت نامه دهخدا»
[فِ] (اِخ) دیهی است میان بالس و حلب و دیر حافر بدانجاست. راعی گوید : اَ من آل وسنی آخراللیل زائر و وادی العویر دوننا والسواخر تخطت الینا رکن هیف و حافر طروقاً و انی منک هیف و حافر. و همهء این نامها مواضعی نزدیک به شام میباشد. (معجم البلدان).