حافر

«لغت نامه دهخدا»

[فِ] (اِخ) دیهی است میان بالس و حلب و دیر حافر بدانجاست. راعی گوید :
اَ من آل وسنی آخراللیل زائر
و وادی العویر دوننا والسواخر
تخطت الینا رکن هیف و حافر
طروقاً و انی منک هیف و حافر.
و همهء این نامها مواضعی نزدیک به شام میباشد. (معجم البلدان).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر