حافه

«لغت نامه دهخدا»

[فَ] (ع اِ) کنار چیزی. کنارهء رود. ج، حافات. (مهذب الاسماء). || حاجت. || سختی. شدّت. || گاو خرمن کوبی که بر کناره باشد و نسبت به گاوان همراه خود زیاده تر گردش دارد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر