حاکمین

«لغت نامه دهخدا»

[کِ] (ع ص، اِ) جِ حاکم در حالت نصبی و جرّی. حاکمون.
- احکم الحاکمین؛ یکی از نامهای صفات خدای تعالی. استوارترین داوران. داورتر داوران. رجوع به احکم الحاکمین شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر