«لغت نامه دهخدا»
[کِ] (ع ص، اِ) جِ حاکم در حالت نصبی و جرّی. حاکمون. - احکم الحاکمین؛ یکی از نامهای صفات خدای تعالی. استوارترین داوران. داورتر داوران. رجوع به احکم الحاکمین شود.