حال کردن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ دَ] (مص مرکب) کیف کردن. طرب. شعف. وجد. (غیاث اللغات). || در تداول عامهء فارسی زبانان، لذت بردن از ساز و آواز رامشگر و امثال آن. لذت بردن از سماع یا منظر خوبرویی :
دیشب نظر در آینهء خط و خال کرد
خال و خطی بدید که افتاد و حال کرد.
شانی تکلو.
مجنون در آسمان چو قمر دید حال کرد
گویا کماج خیمهء لیلی خیال کرد.آصفی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر