«لغت نامه دهخدا»
(اِخ) ابومحمدبن من الله المحکمی. وی در اوائل قرن چهارم هجری به دعوی نبوت برخاست و کتابی به تقلید قرآن مجید نوشته مدعی وحی شد، خاله و همشیرهء او که از ساحرات و کاهنات بودند به وی گرویدند. این پیغمبر کاذب به قبیلهء غماره انتساب داشت و در تاریخ 315 ه . ق. در زد و خوردی که در بیرون شهر طنجه وقوع یافت بقتل رسید. پس از وی پسر او عیسی در بین قبیلهء خویش نفوذ و اقتدار بسیار یافت. (قاموس الاعلام ترکی).