حان

«لغت نامه دهخدا»

[حان ن] (ع ص) نعت فاعلی از حنین. (منتهی الارب). || آرزومند. (مهذب الاسماء). || نیک طرب کننده و آرزومندشونده. (آنندراج). || بشدّت گریه کننده از حزن، و شادی کننده از فرح.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر