حایضه

«لغت نامه دهخدا»

[یِ ضَ] (ع ص) آنکه او را حیض افتاده باشد. حایض. (منتهی الارب) (صراح).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر