حایل

«لغت نامه دهخدا»

[یِ] (اِخ) (چشمهء...) ابوعبیده و ابوزیاد گویند: چشمهء آبی است در بطن مروت در سرزمین یربوع. ابوعبیده گوید :
اذا قطعن حائ و المروت
فأبعد الله السویق الملتوت.
(معجم البلدان ج3 ص205).
رجوع به حائل شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر