«لغت نامه دهخدا»
[حِب ب] (ع ص) دوست. (ترجمان القرآن جرجانی) (مهذب الاسماء). حبیب. ج، احباب، حُبّان، حِبّان، حبوب، حَبَبه، حُبّ. || (اِ) دوستی. || گوشوارهء یک دانه. (اقرب الموارد).