«لغت نامه دهخدا»
[حَءْ حَ ءَ] (ع مص) حأحأ بالتیس؛ تکه را به آب خواند. (اقرب الموارد). مصدر این کلمه را در لغت نامه ها نیاورده اند و قیاساً مصدر حأحأه است.