حباء

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَءْ] (ع ص) همنشین پادشاه، و خاصهء وی و وزیر .ج، احباء. (مهذب الاسماء) (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر