«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ با] (اِخ) ابن اغلب بن تمیم سعدی. از بنی سعدبن لقیط، بطنی از ازد. او شیخ ابوحاتم بود و ابوحاتم او را ضعیف الحدیث خوانده است. وی از پدر خود اغلب روایت کند. زید در کتاب الاخبار از وی روایتی آورده است. (لسان المیزان ج2 ص165).