حبان

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ با] (اِخ) ابن اغلب بن تمیم سعدی. از بنی سعدبن لقیط، بطنی از ازد. او شیخ ابوحاتم بود و ابوحاتم او را ضعیف الحدیث خوانده است. وی از پدر خود اغلب روایت کند. زید در کتاب الاخبار از وی روایتی آورده است. (لسان المیزان ج2 ص165).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر