حبان

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ با] (اِخ) ابن حکم سلمی فرار. ابراهیم بن منذر از طریق محمودبن لبید روایت کند که پیغمبر در یوم الفتح به بنی سلیم گفت: رایت شما که برگیرد؟ گفتند آنرا به حبان بن حکم فرار عطا فرما. پیغمبر رایت بدو سپرد چون او را کلمهء فرار خوش نیامده بود رایت را بازستاند و به یزیدبن اخنس سپرد. حبان جنگ حنین را نیز دریافت و او برادر معاویه و علی بن حکم است. ابوعلی غسانی او را استدراک کرده. رجوع به الاصابه ج1 ص318 شود. ابن اثیر او را در عداد صحابه شمرده و داستان رایت را نقل کرده است. رجوع به تنقیح المقال ج1 ص250 و قاموس الاعلام ترکی شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر