حبان

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ با] (اِخ) ابن زهیر. دعسق از او روایت کند. لیکن این مرد همان حبان بن یسار است، و فقط ابن حبان آنها را دو تن شمرده است. (لسان المیزان ج2 ص165 و 166).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر