حبان

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ با] (اِخ) ابن قیس بن عبدالله بن عمروبن عدس بن ربیعه بن جعده بن کعب بن ربیعه بن عامربن صعصعه بن بکربن هوازن. نام او را برخی حَیّان نوشته اند. او نابغهء جعدی شاعر است و ابولیلی کنیت دارد. (الاستیعاب ج1 ص137 و 310). و رجوع به نابغهء جعدی در همین لغت نامه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر