حب الریباس

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ بُرْ ری] (ع اِ مرکب)صاحب اختیارات گوید: بپارسی تخم ریباس خوانند. بهترین وی تازه بود و طبیعت وی سرد و خشک و قابض بود. و نافع باشد جهت حرقت صفرائی و جرب و حکه و بدل آن تخم حماض بستانی بود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر