«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بُرْ ری] (ع اِ مرکب)صاحب اختیارات گوید: بپارسی تخم ریباس خوانند. بهترین وی تازه بود و طبیعت وی سرد و خشک و قابض بود. و نافع باشد جهت حرقت صفرائی و جرب و حکه و بدل آن تخم حماض بستانی بود.