«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بُلْ کُمْ مَ را] (ع اِ مرکب) انچوکک. انچوچک. تخم امرود. دانهء امرود. هستهء گلابی. صاحب اختیارات گوید: بپارسی دانهء امرود است و بهترین آن بزرگ بود که بزردی مایل بود اسحاق گوید گرم و خشک است نافع بود جهت درد شش و مقدار چهار درم مستعمل بود و گویند مضر بود بگرده و مصلح وی عناب بود یا بزرقطونا و بعضی گفته اند که انچوکک قسم جنگلی و وحشی آنست.