حبرکاه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ] (ع اِ) تأنیث حبرکی. (منتهی الارب). کنهء ماده.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر