حبرور

«لغت نامه دهخدا»

[حُ] (ع اِ) بچهء حباری. فرخ حباری. جوجهء هوبره. شوات بچه. (منتهی الارب). حبریر. ج، حباریر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر