حبره

«لغت نامه دهخدا»

[حِ بَ رَ] (ع اِ) برد حبره؛ نوعی از چادر یمانی. برد حبره و برد حبره (علی الوصف و الاضافه). (منتهی الارب). و آن جامه ای راه راه یعنی مخطط است که به یمن کنند. حبره عبیره؛ پارچه یی که مستحب است بدن میت بدان پوشیدن. (شرایع الاسلام، دوکری ج1 ص31): قلت لانس بن مالک ای اللباس کان احب و اعجب الی رسول الله(ص) قال: الحبره. (طبقات ابن سعد ج2 ص218). || پارچهء سیاه کمرنگ تر از مشکی. بردِ حبرَهَ. ج، حِبَر، حِبَرات. و رجوع به حبر شود. || زردی دندان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر