حبری

«لغت نامه دهخدا»

[حَ را] (اِخ) نام مدینهء ابراهیم خلیل. حبرون. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر