«لغت نامه دهخدا»
[حَ بَ شی یَ] (ع ص نسبی) تأنیت حبشی. زنی حبشی. دده. || شتران سخت سیاه. || گیاه بهمی بسیار و درهم پیچیده. (منتهی الارب).