حبض

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع مص) حبض به وتر؛ کشیدن چلهء کمان را و گذاشتن تا آواز کند. (از منتهی الارب). || حبض سهم؛ افتادن تیر پیش اندازنده. (منتهی الارب). || تیر در پیش تیرانداز افتیدن. (تاج المصادر بیهقی) (زوزنی). تیر در پیش تیرانداز افتادن. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر