حبط

«لغت نامه دهخدا»

[حَ بَ] (ع اِ) نشان زخم (یعنی ضرب) یا تازیانه بر بدن. (منتهی الارب). اثر جرح و مقرعه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر