حبله

«لغت نامه دهخدا»

[حُ لَ] (ع اِ) انگور. تاک. درخت انگور. || بیخ انگور. || میوهء درختان سلم و طلح و سیال که نوعی از درخت باخار است. بار عضاه. ج، حُبل، حُبَل. || ورق سمر. || نوعی از پیرایه که در حمیل باشد. زیور گردن. (مهذب الاسماء). ج، حُبلات. || تره ای است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر