حبوه

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ وَ] (ع مص) حباء. بخشیدن بی پاداش و منت، یا عام است. || بازداشتن از عطیه، و لغت از اضداد است. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر