حبهء خضرا

«لغت نامه دهخدا»

[حَبْ بَ یِ خَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بنگ. چاتلانقوش. گیاه بنگ. (شرفنامهء منیری). حبه الخضراء. کسبور. رجوع به حبه الخضراء و بنگ شود :
زان حبهء خضرا خور کز روی سبک روحی
هر کو بخورد یک جو بر سیخ زند سیمرغ.
(منسوب به حافظ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر