«لغت نامه دهخدا»
[حَبْ بَ یِ خَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بنگ. چاتلانقوش. گیاه بنگ. (شرفنامهء منیری). حبه الخضراء. کسبور. رجوع به حبه الخضراء و بنگ شود : زان حبهء خضرا خور کز روی سبک روحی هر کو بخورد یک جو بر سیخ زند سیمرغ. (منسوب به حافظ).