حبی

«لغت نامه دهخدا»

[حُبْ با] (اِخ) خواهر میسر. در تحریر طاوس و رجال کشی داستانی از وی آورده اند که در مکه به عبادت مشغول بود و آنجا بماند تا خویشان وی از دوری او به امام صادق(ع) شکایت بردند و او به حبی دستور داد تا به وطن مراجعت کرد. (تنقیح المقال ج3 قسم 2 ص75 و ج1 ص251).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر