«لغت نامه دهخدا»
[حَ بُلْ لاهِ اِ فَ](اِخ) (خواجه...) مردی است به زیور علم و صلاح آراسته. رباعی ذیل از اوست: دوشینه که یار بر سر یاری بود آن نرگس مست در وفاداری بود در خواب نرفته بود آن غمزه هنوز ای مرغ سحر چه وقت بیداری بود؟ (آتشکدهء آذر چ بمبئی ص177) (قاموس الاعلام ترکی).