«لغت نامه دهخدا»
[حَ بُلْ لاهِ خُ](اِخ) میرعلی شیر نوائی او را از امیرزادگان و شعراء خراسان شمرده، و مترجم هروی مجالس النفائس نام پدر او را میرحیدر و مترجم قزوینی میرصدر نامیده. گویند عود را خوب مینواخت و چون قابلیت داشت سرآمد روزگار گشت. این مطلع از اوست: از چه در شام غمت عالم بچشمم شد سیاه گر نمرد از صرصر آهم چراغ مهر و ماه. رجوع به ترجمهء مجالس النفائس چ تهران سال 1320 ه . ق. ص112 و 284 شود.