«لغت نامه دهخدا»
[حَت ت] (ع ص، اِ) نیک رو از اسب و شتر. (منتهی الارب). اسب سبک رو. (مهذب الاسماء). اسب تیزرفتار. (آنندراج). || شترمرغ شتابنده. (منتهی الارب). شترمرغ تیزدو. (آنندراج). || نجیب آزاد. (منتهی الارب). مرد نیک و آزاده. (آنندراج). || ملخ مرده. (منتهی الارب) (آنندراج). ج، احتات. || خرمای غیر چسپان. و خرما که بر شاخ چسبیده باشد. || چیز: ما فی یدی حت؛ ای شیی ءُ. (منتهی الارب).