حتوت

«لغت نامه دهخدا»

[حَ] (ع ص، اِ) خرمابن که غورهء آن ریخته باشد. خرمابن که بیفکند بار خویش. (مهذب الاسماء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر