حثاله

«لغت نامه دهخدا»

"[حُ لَ] (ع اِ) سبوس. حساله(1). || دانهء تلخ و جز آن که با گندم آمیزد. دنقه. || پوست جو و برنج و خرمای کوفته و مانند آن. || کنجاره و هر چیز بی خیر و بلایه از هر چیزی. ردی از هر چیز. || اراذل و اشرار از مردم و منه الحدیث: قال لعبدالله بن عمر: کیف انت اذا بقیت فی حثاله من الناس. (منتهی الارب). || خردهء کاه.
(1) - Marc, residu."
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر