حثی

«لغت نامه دهخدا»

[حَ ثا] (ع اِ) خاک پاشیده. || پوستهای خرما. || کاه. || کاه باریک و کاه ریزه یا کاهی که دانه از آن جدا کرده باشند. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر