«لغت نامه دهخدا»
[حَجْ جا] (اِخ) ابن سلیمان معروف به ابن قمری. از ابی لهیعه روایت دارد. ابن عدی حدیث او را با حدیث رعینی اشتباه کرده است و رعینی را ابن قمری خوانده است. ابن حبان او را در زمرهء ثقات شمرده گوید: وقتی از ثقه نقل کند، حدیث او معتبر است. حاکم در مستدرک گوید: ثقه و مامون است. دارقطنی در «غرائب مالک» حدیثی از وی آورده که در سند آن اختلاف هست. و جد وی را افلح نام داده است. (لسان المیزان ج2 ص177).