حجازی شهاب

«لغت نامه دهخدا»

[حِ یِ شِ] (اِخ)احمدبن محمد بن رمضان مکی، معروف به شهاب حجازی. ابوالعباس شاعر متوفی (840 ه . ق.). او راست: دیوان شعر و «اللمع الشهابیه من البروق الحجازیه» و شاید این نیز دیوان شعر باشد. (اسماء المؤلفین ج1 ص125).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر