«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ رِ شَ جَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) داود ضریر انطاکی در تذکره گوید: حجر شجری، المرجان. و ابن البیطار در مفردات گوید: هوالبسد و قد ذکر بالباء. در تحفهء حکیم مؤمن نیز آمده است که حجر شجری بسد است و صاحب اختیارات بدیعی نیز گوید: حجر شجری بسد است و گفته شد. رجوع به بسد و مرجان شود(1). و آن برزخ است میان نبات و جماد. (1) - Le Corail.