«لغت نامه دهخدا»
[حَ جَ] (اِخ) ابوالمکارم بن احمد الناغور حجری از اهل بغداد و به ابن حجر معروف بود، پس بدان منسوب شد. وی از اهل قرآن بود و آنرا بر ابوالخبربن مبارک بن حسین بن عسال بخواند. از ابومحمد رزق الله تمیمی و ابوالفوارس طرار روایت کرد، و من کتاب تاریخ ابوموسی محمد بن مثنی بصری را بر او خواندم. وی در ربیع الاول سال 37 (ظاهراً 537 ه . ق.) درگذشت و در باب حرب دفن شد. (انساب سمعانی).