حجریه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ جَ ری یَ] (ع ص نسبی)تأنیث حجری. || سنگی. سنگ شده. || (اِ) مخلوطی از آهک، شن و ریگ که برای فرش کردن کف بام و مانند آن بکار برند و آن پس از خشک شدن مانند سنگ سخت گردد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر