«لغت نامه دهخدا»
[حِ] (ع اِ) اصل مرد. (منتهی الارب). عشیره. (ناظم الاطباء). اقرباء. (منتهی الارب). خویشان نزدیک. (آنندراج). || ناحیه. (منتهی الارب). کنار. جانب. (آنندراج).