حجه

«لغت نامه دهخدا»

[حَ / حِجْ جَ] (ع اِ) مهره ای است یا دانهء مروارید که در گوش آویزند. || حجه الله لاافعل کذا؛ سوگندی است عرب را.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر